headerphoto
                            Vorige bladzijde

lanzarote 21-05-2011


Hoi WTT'rs, Vreugde en verdriet liggen in de sport zeer kort bijeen. De Cozumel kater was al lang doorgespoeld, Lanzarote kon enkel maar beter gaan. Mijn ambities ginds stonden al een hele tijd vast: top10 halen in mijn agegroup en hopelijk een slot. Ik liet niets aan het toeval over en trainde zeer gedreven naar deze wedstrijd. Na vorig jaar geloofde ik er echt in. Mijn geloof werd nog versterkt na een goede test in de 70.3 van Lissabon vorige maand. Lanzarote zou de bevestiging worden....

Vierde deelname of niet het was de avond voor de wedstrijd behoorlijk stressen. Het was al ruim over middernacht toen ik eindelijk kon inslapen. 's anderendaags stond ik daar opnieuw aan de start met zo'n 1600 andere atleten. In tegenstelling tot vorige jaren besloot ik ver vooraan aan de zwemstart post te vatten. Het was een behoorlijk risico maar het liep zeer goed af. Uiteraard een zeer hectische start maar nog nooit zo goed gezwommen. Met 1.00.27 een persoonlijk record. Van een meevaller gesproken. Maar het beloofde een loodzware IM te worden. De typische Lanza wind was dit jaar op de afspraak. De omstandigheden waren verantwoordelijk voor een 400tal opgaves! Persoonlijk had ik een beetje gehoopt op de felle wind... Zonder een echte dip reed ik het parcours af in 5.37. Ik kwam T2 binnen rond de 90 ste plaats overall en 6 de in age. Perfect op schema maar the best was yet to come. De gevreesde marathon!

Het liep aanvankelijk ( te) vlot tot op km 8 een hevige dijkramp onverwachts opstak. Ik moest mijn tempo serieus terugschroeven. In enkele km zakte ik naar plaats 8. Ik besloot dan maar om op safe te lopen om die plaats te behouden. De 3.30 zat er helaas niet meer in en tot overmaat van ramp verloor ik nog een plaats aan een ontketende Spanjaard in de laatste kmrs. Met 10.27 bleef i k mooi onder de 10.30. Een chrono waar ik voor de wedstrijd had willen tekenen. Achteraf bekeken voldoende voor het behalen van de felbegeerde slot. YES! Dat maakt dat ik nu ruim de tijd heb om uit te rusten, mijn seizoen goed in te delen en te werken naar 8 oktober.

Proficiat ook aan Eric die eveneens zijn record verbrak en finishte in 13.01. Knap gedaan maat
Bedankt ook tot slot aan de WTT clan (Sarah/An/Stefaan) om ons ter plaatse te komen steunen.
Wie weet misschien ook in Kona?

Bedankt tot slot aan trainer Rudi die me weer perfect "afleverde" aan de start. Dank u ook schattie Martine voor alle ondersteuning en veel te goede zorgen. Blij dat het gelukt is. Maxime is uiteraard in de 7 de hemel en zijn broer Axel apetrots op zijne papa.

Greets

Ignace

See you in Kona

Bekijk het overzicht van de nieuwsberichten